De hoofdlijn

Bij de vele sessies die in den lande gehouden zijn rondom het thema ‘besturen op hoofdlijnen’ hebben de bestuursleden gehoord, ingestemd met en soms zelfs ondertekend dat zij zich moeten bezighouden met de hoofdlijnen van de schoolorganisatie. Ze hoeven dan niet na te denken over het hoe, alleen over het wat. Toch blijkt dit ieder jaar weer ontzettend moeilijk te zijn als de kerstvieringen ter sprake komen. Sommige bestuurders zijn pas gerust als de vieringen weer voorbij zijn en alle punten en komma’s in hun ogen de juiste interpretatie hebben gehad. Kerstboekenlijsten die op de bestuursvergadering gekeurd moeten worden, programma’s die gecheckt moeten worden op liedkeuze, vertellingen waarvan de uitgebreide vertelschets vooraf ingezien moet worden. Het lijkt wel of we zo in de decembermaand helemaal van ons principe afstappen.

De hoofdzaak

Ik zou nu twee kanten op kunnen gaan. De betekenis van het kerstfeest nog eens duidelijk onder de aandacht brengen of de betekenis van het besturen op hoofdlijnen nogmaals uitleggen. Ik kies even voor het laatste omdat het andere weer overvloedig zal gebeuren in de kerkbodes, tijdschriften en andere lectuur die onze gezindte voortbrengt. Een van de principes van besturen op hoofdlijnen is dat de directeur gemandateerd wordt invulling te geven aan het onderwijs op de school. Dit gebeurt op basis van onderlinge afspraken en onderling vertrouwen. De directeur legt deze verantwoordelijkheid ook weer verder in de organisatie weg; bij de leerkrachten. Zij worden in allerlei situaties geacht professioneel om te kunnen gaan met deze verantwoordelijkheid. Daar heeft het bestuur hen destijds toch ook op benoemd? Er is toen toch gesproken over deze belangrijke zaken? Professionaliteit, vakbekwaamheid en identiteit. Omdat deze zaken in orde waren, werden deze mensen toch benoemd? Waarom in de decembermaand dan afgeweken van dit principe? Schort er dan toch iets aan het benoemingsbeleid of in de begeleiding van de ontwikkeling van het personeel? Laten we daar in de eerste bestuursvergadering van 2010 nog eens met elkaar over doorspreken.

Mijn wens voor allen

Ik wil toch niet voorbijgaan aan het wonder van kerst. Omdat dit wel de KERN van ons onderwijs behelst! Gods Zoon die zich wilde vernederen door in een straal van helder Goddelijk licht naar deze stikdonkere wereld te komen. Ik wens voor het kerstfeest 2009 mijn lezers van harte toe wat we lezen in psalm 97: Gods vriendelijk aangezicht geeft vrolijkheid en licht aan al de oprechte harten. Gezegende kerstdagen en een voorspoedig Nieuwjaar.

Reageren mag naar:

W.P. (Willem) Poppe
Senior adviseur