"Bazen van buiten" kan een goed alternatief zijn voor de benoeming van directieleden in het primair onderwijs. Ook het stimuleren van jongens om een Pabo-opleiding te volgen, met als doel om uiteindelijk een leidinggevende functie in het onderwijs te krijgen, dient meer aandacht te krijgen.

In deze periode van economische onzekerheid kan beter geprofiteerd worden van de toenemende belangstelling voor het onderwijs. Dat kan door de aandacht te richten op jongeren, op mensen die buiten de onderwijssector werken en op de zogenaamde herintreders.

Leidinggeven bevat een aantal universele principes die in alle bedrijfstakken van belang zijn. Te denken valt aan het inspireren, motiveren en soms confronteren van de mensen waaraan je leiding geeft. Verder zal een leidinggevende beter functioneren als hij vanuit visie werkt aan de doelen van de organisatie. Uiteraard is de onderwijscontext heel verschillend van de andere sectoren en zal een ‘baas van buiten’ affiniteit moeten hebben met onderwijs aan – en vorming van kinderen. Wanneer iemand daar aantoonbaar over beschikt en bereid is zijn ervaringen te transformeren naar datgene wat goed werkt bij leraren en leerlingen, is de mogelijkheid voor een benoeming uiterst realistisch. Daar zijn ook in het reformatorisch onderwijs goede voorbeelden van.

In de gevallen dat deze mensen ver in de selectieprocedure gekomen zijn en toch niet benoemd worden, is dat nogal eens een gevolg van een zekere koudwatervrees die mogelijk wordt benoemd, maar waar niet aan wordt gewerkt. Schoolbesturen en – teams kunnen zich wellicht ondernemender opstellen en de uitdaging aangaan met deze mensen te gaan werken.

Kandidaten zullen zich daartegenover moeten verdiepen in de wereld van het onderwijs en niet rücksichtslos de school als een bedrijf willen gaan leiden.

Er zijn kandidaten beschikbaar, welke grotere school, of cluster van kleinere scholen durft het aan?

Daarnaast kan het ‘oude’ idee van jongens motiveren voor de Pabo weer opgepakt worden. Ook bij jongeren is een kentering merkbaar waaruit blijkt dat ‘zingeving’ weer belangrijker wordt dan ‘carrière maken’. In de Pabo is meer aandacht voor management dan voorheen, het onderwijs zelf biedt meer mogelijkheden voor functiedifferentiatie en heeft mogelijkheden voor kweekvijvertrajecten. Ook voor mensen die vanuit het onderwijs hun loopbaan willen verleggen zijn er meer kansen dan voorheen. De voor jongeren weinig aanlokkelijke ‘fuik’ van lesgeven tot aan je pensioen is daarmee minder sterk aan de orde. En veelal blijkt dat wanneer eenmaal voor het onderwijs gekozen is dat het onderwijzen aan - en mee mogen vormen van kinderen, jongeren, of (jong)volwassenen een prachtige baan is waarbij veel leraren mogen ervaren dat ze tot hun beroepsbestemming gekomen zijn. Dat voelt niet als een fuik, maar als een vis in het water!

Deze tijd roept om (jonge) mensen die zich daar in afhankelijkheid van de Heere van harte voor willen inzetten. Ouders, decanen, kerkenraden, bestuurders en leraren, verspreid een goed gerucht van deze mooie taak.

A.W.A. (Bram) ter Harmsel
managementadviseur